Rozdział 10 ,, dla ciebie zawsze"

Siemaneczko miśki to ja Vika i mam dla was nowy rozdział. A dedykuję go :

- Miśce Howard,
- Marmalad M. ,

Dziękuję za motywujące komentarze <3

   Dzisiaj nadszedł ten dzień. Dzień w którym wszystko stanie się jasne. Wstałam dosyć wcześnie jak na mnie. A o 6. Wow. Nowość :) poszłam do garderoby i wybrałam ten zestaw.  Wzięłam go i ruszyłam do łazienki. Wykąpałam i ubrałam wybrany strój. Włosy zostawiłam w nieładzie. Zrobiłam sobie dość delikatny makijaż. Jedynie co zrobiłam to pomalowałam powieki morelowym cieniem, zrobiłam kreskę eilainerem (nie wiem jak to się pisze - kom. od aut.), wy-tuszowałam rzęsy i musnęłam usta blado różowym błyszczykiem. Wyszłam z łazienki i ruszyłam do kuchni. Znając życie Ben i Van jeszcze śpią. Gdy weszłam do kuchni sięgnęłam do miski po zielone jabłko aby je spałaszować nalałam sobie jeszcze szklankę soku pomarańczowego. Zjadałam moje proste śniadanko. Zerknęłam na zegarek 7:30. Hmmmm. Co ja będę robić o tej porze?? Wiem pójdę do Jack'a. Tak więc postanowiłam i ruszyłam w stronę jego domu. Głupie tak z rana nachodzić już swojego przyjaciela ale co mam zrobić no. Jestem ciekawa co porabia. Hahahahahahahahaha. Droga nie zajęła mi zbyt długo zaledwie 5 min. No czego się spodziewać skoro jesteśmy sąsiadami. Hahahahahaha. Zadzwoniłam do drzwi. Czekałam nie całą minute. A otworzył mi je pół nagi Jack. :O ,, Boże ale on ma klatę" - pomyślałam. No przecież stoi przed - mną grecki bóg, w samych bokserkach. Jena co on robi że ma taką klatę. Śliniłam się na jego widok. Jeszcze raz to powtórzę. STANĄ PRZED - MNĄ W PEŁNEJ OKAZAŁOŚCI GRECKI BÓG. Po analizie jego jakże przepięknego i umięśnionego ciała wróciłam z Olimpu na ziemię.Spojrzałam na niego i był cały zaspany chyba go obudziłam. 
- Kimcia co ty tu robisz?
- Nie mogłam spać.
- Aha ale to nie powód żeby mnie budzić z samego rana. - powiedział zły.
- Przepraszam.
Powiedziałam i spuściłam głowę. ,, Skoro jest na mnie zły to nic tu po mnie" - pomyślałam. Ruszyłam w stronę mojego domu. Już się odwracałam, gdy Jack złapał mnie za nadgarstek i odwrócił mnie w swoją stronę. Wpadłam na jego umięśnioną klatę. Jack położył swoje dłonie na mojej talii a ja moje na jego torcie. Podniósł mój podbródek jedną ręką każąc mi spoglądać na jego fabrykę czekolady.
- Ale nie powiedziałem, że nie odpowiada mi twoje towarzystwo. - powiedział uśmiechając się do mnie szczerze. A ja odwzajemniłam to rumieniąc się przy tym ,, CHOLERA. ZNOWU. POWAŻNIE. CO ON MA W SOBIE TAKIEGO ŻE MUSZĘ SIĘ RUMIENIĆ. " - pomyślałam.
- Wiesz dobrze o tym, że nie powiedziałem że masz sobie iść. Tak?
- No tak ale powiedziałeś że to nie był powód cię bdzić więc uznałam że lepiej będzie jak sobie pójdę - kontynuowałam bym swój monolog lecz przerwano mi. Kto? Jack oczywiście. A czym? Dał mi całusa w policzek. ,,O matko znowu Kim naprawdę" - pomyślałam.
- Lubię gdy się rumienisz. - po tych słowach dostał kuksańca w bok.
- No przestań.
- No ok. 
- Kimcia choć do domu.
- No dobra.
Poszliśmy do jego domu. Salon był po prostu boski:

- Jack twoich rodziców nie ma? Nie będą źli? nie chcę się narzucać.
- Ależ się nie narzucasz. moi rodzice są w kuchni ale zaraz jadą na konferencję.  Tata na konferencję na temat swojego zespołu, a mama w sprawie nowej kolekcji.
- To twoja mama jest tą projektantką mody marki Brewer. 
- Tak.
- Byłam na jej wszystkich pokazach mody. Mam połowę szafy jej najlepszych kolekcji nawet szłam w 3 pokazach organizowanych przez twoją mamę. Boże jak ja bym chciała ją poznać.
- Może kiedyś ją poznasz. - powiedział i puścił mi oczko.
- Aha no okej.
- Choć idziemy do mnie. Idź na górę 3 drzwi po lewej. Ok. A ja pójdę po coś do picia.
- No dobrze.
Ruszyłam schodami na górę. Znalazłam drzwi z tabliczką z napisem ,, Jack tu jest Bogiem". Boże co za tabliczka. Wywnioskowałam z tego że to jest jego pokój. No jestem ciekawa ile dziewczyn tutaj było. Grace mówiła mi, że Jack jest casanovą więc jestem bardzo ciekawa ile już ich zaliczył. Weszłam i ukazał mi się przepiękny pokój.

Usiadłam na łóżku. Jaką on ma milusią narzutę.  Spojrzałam na biurko a tam była ramka z zdjęciem przedstawiającym Jack'a, Jerrego, Grace, Miltona i Julię oraz naszego sense-ja Rudiego. Stali objęci. Zobaczyłam też 3 gitary na stojakach ustawionych pod oknem.

 

,, Jak ja długo nie grałam, śpiewałam i tańczyłam." - pomyślałam. Siedziałam z 10 min. na jego łóżku, aż przyszedł w pełnej okazałości mój osobisty Grecki Bóg. CZY JA POWIEDZIAŁAM MÓJ. O matko Kim ogar. Proszę cię Kimcia ogarnij się. Położył tacę na biurku i podał mi kubek z gorącą herbatą. Upiłam łyk. Jack usiadł obok mnie.

- Kimcia co się stało, że nie mogłaś spać?

- Nie wiem.

- No powiedz mi. Wiesz, że mi możesz powiedzieć wszystko.

- Tak. Wiem o tym.

- Więc?

- Wiec nie mogłam spać myśląc o tym, że dziś zostanie odczytany testament moich rodziców.

- Będzie dobrze kim.

- Mam taką nadzieje.

-Tak Kim trzeba mieć nadzieję.

- Ale wiesz Jack jest takie powiedzenie że nadzieja matką głupich. Ale ja w to nie wierzę.

- I bardzo dobrze Kimcia. 

Powiedział i mnie przytulił.

- Jack? Mam do ciebie prośbę.

- Tak jaką??

Odsunęłam się od niego i wzięłam go za ręce i spojrzałam w jego fabrykę czekolady.

- Czy pójdziesz ze mną i Van do notariusza i odwieziesz ze mną Bena do Jerrego.

Powiedziałam i posłałam mu jeden z moich słodkich uśmiechów. 

- No dobrze Kimcia dla ciebie zawsze.

Powiedział a ja rzuciłam mu się w ramiona.

- Dziękuję - wyszeptałam mu do ucha.

- Dla ciebie zawsze. Kimcia to ja idę się ogarnąć. A ty zostań tutaj. OK? 

- Ok.

Czekałam nie całe 15 min. aż w pokoju pojawił się Jack.

- Kim idziemy do ciebie?

- Tak.

- To choć.

- Jack? - spytałam.

- Tak?

Podeszłam do niego i wtuliłam się w niego jak w pluszowego misia. 

- Dziękuje że jesteś.

- I będę. - pocałował mnie w czubek głowy.

- Ty cwaniak a ty śniadania nie jadłeś. 

Odsunęłam się od niego od razu i zagroziłam palcem wskazującym.

- A no tak. A tak w ogóle to od kiedy się tak o mnie troszczysz.

- A od teraz jak się nie podoba to nie.

Fochnęłam się na niego i odwróciłam na pięcie.

- Kimcia  foch4ever na 5 min.

- A może i na dziesięć. 

Powiedziałam i wytknęłam mu język

- No Kim no nie bądź taka.

Obszedł mnie do o koła i pocałował w policzek.

- No dobra wybaczam ci.

- Jest. - zaznaczył to ręką.

- Wiesz że nie potrafię się na ciebie długo gniewać.

- Wiem.  A tak w ogóle to nie jestem głodny.

- No dobrze. Ale u mnie robię ci śniadanie i bez gadania je jesz.

- No ok. ......... MAMO.

- Coś powiedział.?!!!
Spytałam już wkurzona (ładniej mówiąc) na niego. Wzięłam poduszkę do ręki i spytałam ponownie.

- Coś powiedział.?!!!

- Nic.

- Nic tak??

Walnęłam go poduszką w jego głupi łeb. I tak zaczęła się 10 minutowa bitwa na poduchy. A wiecie kto wygrał. No oczywiście że JA. Jack zmachany opadł na łóżko i powiedział.

- No dobrze przepraszam.

- Wybaczam.

Wybuchnęłam śmieciem a on zaraz po mnie. Już gdy się ogarnęliśmy ruszyliśmy do mojego domku. Po 5 min. byliśmy już u mnie. Zaprowadziłam go do mnie do pokoju i usiedliśmy na moim wielkim "małżeńskim łożu". Gadaliśmy o wszystkim i o niczym. tematy nam się nie kończyły aż do momentu gdy do pokoju wparował/ała....

 ==================================================

Cześć Miśki to ja Vika i witam waz po naszej długiej rozłące. Oto rozdział 10. Zapraszam do czytania. Jesteście ciekawi kto wparował do pokoju Kim.?? Jaki spadek dostaną po rodzicach i czy w ogóle go dostaną?? A tego wszystkiego dowiecie się w rozdziale 11.

PAMIĘTAJ :

CZYTASZ + KOMENTUJESZ = MOTYWUJESZ !!!